Column Ellen Temmink

Verantwoordelijkheid
In een vacature voor een baan staat een functieomschrijving. Een omschrijving van de werkzaamheden die van je verwacht worden en daar tegenover een verlanglijstje van kwaliteiten die je meebrengt. Er staat ook wat je ervoor terugkrijgt in geld, in vakantiedagen en misschien nog een leuk team en gezelligheid. Het is zelden zo dat een baan precies is wat in de functieomschrijving staat getypt, maar je weet wel ongeveer wat er van je verwacht wordt. De vacature van het leven zit wat anders in elkaar. Je wordt op deze wereld gezet door je ouders zonder functieomschrijving. Er zijn zeker verlangens en verwachtingen van je en je hebt ook absoluut een pakket aan kwaliteiten te brengen, maar vrijwel alles moet je nog ontplooien. Je krijgt met wat geluk stabiele en goede verzorging, volop tijd om te leren en te spelen en hopelijk veel leuke klasgenoten en gezelligheid. Een volwassen mens in wording is work in progress. Het is een functieomschrijving die zich steeds meer vormt.And it takes a village to raise a child. Met nog meer geluk heb je ook goed Engels leren lezen. Het opvoeden van kinderen is een gezamenlijke verantwoordelijkheid. En steeds meer heb ik het idee dat het opvoeden van volwassenen ook een gezamenlijke verantwoordelijkheid is. Ik ben nog nooit een vacature tegengekomen met quotes als: “graag iemand bij wie de schuld altijd bij een ander ligt en nooit bij hemzelf” “We zoeken iemand die veel zeurt over haar omgeving, maar zelf niet met een alternatief komt.”  “Niet te veel checken of iets wel echt klopt! Graag aannames doen en het liefst die jou zelf het beste uitkomen.” “Graag afstandelijk communiceren met je omgeving.” Als je een baan krijgt aangeboden, krijg je de verantwoordelijkheden die daarbij horen. En ik heb een vacature waarvoor ik je wil uitnodigen te solliciteren; maar misschien was je ook al wel aangenomen. Ik bied je de baan aan van burger. Een functie waarin je mede verantwoordelijk bent voor het opvoeden van elkaar. Waarin we je kwaliteiten van begrip en emotionele volwassenheid nodig hebben. Waarin je betaald wordt in soms wat ongemak, maar ook voldoening en respect. Waarin je een gevoel van saamhorigheid zult ervaren, en hopelijk – en dat hoop ik echt – volop gezelligheid.

Ellen Temmink is boerin en coach op de Impactboerderij in St Isidorushoeve. Een plek waar je rauwe melk en rauwmelkse kaas kunt kopen, en vanuit waar ze graag haar verhalen deelt.