Column Ellen Temmink

Ik maak me zorgen

Volgend jaar bestaat de kerk in de Hoeve, onze Heilige Isidorus, 100 jaar. Ons dorp is ook rond die tijd gesticht, rond 1927. “Zo kort pas?” vroeg laatst iemand uit Beckum. “Ja, zei ik, zo kort pas.” Maar dat is natuurlijk niet helemaal waar. St. Isidorushoeve bestaat nog maar bijna 100 jaar officieel als dorp, maar de plek bestaat natuurlijk al zolang de aarde bestaat. Waarvan al minstens honderden jaren als platteland met boerderijen. De boeren, boerinnen en hun kinderen (misschien wel vooral de kinderen?) waren het rond 1927 zat om zo’n end naar de kerk te lopen in Hengevelde of Haaksbergen. Ze dachten: hupsakee, wij regelen hier een kerk, lekker makkelijk. En zo geschiedde. Ruim 100 jaar geleden was de Hoeve dus heide, bos, weiland en boerderijen. Bewoond door boerengezinnen. Mijn overgrootouders en grootouders waren er onderdeel van. En een vraag die me de laatste tijd bezighoudt, is: hoe gaat de Hoeve er over 100 jaar uitzien? Als het 2127 is (jeetje, dit jaartal kun je je toch nu nog helemaal niet voorstellen?), hoe ziet het landschap er dan uit? Doordat ik door een agrarische onderzoeksbeurs de mogelijkheid heb om te reizen, ben ik de afgelopen maanden in Japan en Ierland geweest én ontmoet ik mensen uit de agrarische sector van wereldwijd. Op veel plekken, eigenlijk vooral in de ‘ontwikkelde’ landen is de tendens hetzelfde: de gemiddelde leeftijd van de boer gaat omhoog en het is steeds moeilijker om een opvolger te vinden. In Nederland is dit ook zo.De vraag die me dus vooral bezighoud is: hebben we over 100 jaar nog boeren in de Hoeve? Zullen mijn achterkleinkinderen nog voedsel willen verbouwen? En als ze dat nog willen, zal de Impactboerderij dan een  stadsboerderij zijn? Omdat Haaksbergen flink is uitgebreid en inmiddels eigenlijk praktisch aan de Hoeve vastgegroeid is? Hoe boeren we over 100 jaar? Zijn er hier nog boeren over 100 jaar? Niemand weet natuurlijk het antwoord, maar ik maak me wel zorgen. En weet je wat me sterkt? De Heilige Isidorus is de beschermheilige van de boeren. De identiteit van St. Isidorushoeve is landbouw. Is boeren. Boerderijen. En ik voel me vanuit alles wat ik in me heb verantwoordelijk om daaraan bij te dragen.

Ellen Temmink is 5 jaar geleden onverwacht toch boer geworden in de Hoeve. Ze runt met haar vriend Ben en haar ouders de Impactboerderij. Je kunt er rauwe melk en rauwmelkse kaas kopen en leren over je intuïtie gebruiken.